Περιγραφή

Ποίηση haiku χωρισμένη σε 2 βιβλία ενωμένα, με 2 διαφορετικά εξώφυλλα.

Ο Αντώνης Κασίτας, μέσα από αυτή τη συλλογή, μας δείχνει κάτι αληθινό, γνήσιο, χωρίς προσποίηση. Μαζί όμως με αισθητική, παρατηρητικότητα και ένα σχεδόν παιδικό πάθος για όσα συμβαίνουν γύρω του.

Tα «Αντίκριστα Κάτοπτρα» δεν είναι ποίηση που σου φωνάζει «κοίτα πόσο ποιητική είμαι».
Είναι μικρές στάσεις.
Μικρές εικόνες που πολλές φορές αρχίζουν σχεδόν αθώα και τελειώνουν αφήνοντάς σου κάτι πολύ μεγαλύτερο απ’ όσο περίμενες.

——————-
Ονειρεύομαι, κάτι σαν «δραπετεύω» προς τα έξω μου…
Κατάργηση αδιεξόδου.

Η παράξενη κίνηση «προς τα έξω μου». Συνήθως αναζητούμε τη διέξοδο μέσα μας· εδώ η απόδραση γίνεται προς τα έξω, σαν κάποιες φορές το αδιέξοδο να είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
Και ίσως το όνειρο να είναι ακριβώς αυτό: η δυνατότητα να βγούμε, έστω για λίγο, από τα όρια που εμείς οι ίδιοι έχουμε δημιουργήσει.

Στο παρασκήνιο, ασύνταχτα, ασύμβατοι έρωτες…
Πελαγοδρομεί η φαντασίωση.

Η εικόνα του παρασκηνίου. Οι έρωτες που δεν μπήκαν ποτέ στη σωστή σειρά, που δεν κατάφεραν ίσως ποτέ να βγουν στη σκηνή – αλλά εξακολουθούν να υπάρχουν κάπου πίσω της.
Και τότε η φαντασίωση πελαγοδρομεί. Γιατί οι έρωτες, ευτυχώς ή δυστυχώς, δεν υπήρξαν ποτέ ιδιαίτερα καλοί στην τήρηση κανόνων.

Ακολουθώ τη σκιά μου, την προσπερνώ ασθμαίνοντας…
Υστέρημα συνείδησης.

Εδώ υπάρχει σχεδόν ολόκληρη η ανθρώπινη διαδρομή σε μία εικόνα. Ακολουθούμε τη σκιά μας και ύστερα αγωνιζόμαστε να την προσπεράσουμε. Μόνο που η σκιά μετακινείται μαζί μας.
Και μένει τελικά ένα ερώτημα: πόσο μακριά μπορεί πραγματικά να φύγει κανείς από αυτό που κουβαλά μέσα του;

Δεν χρειάζεται να απαντήσουμε. Και ίσως αυτή να είναι τελικά η δύναμη αυτής της μικρής ποιητικής φόρμας: λίγες λέξεις, αλλά καθόλου λίγη σκέψη.
Το ποίημα τελειώνει στη σελίδα, αλλά συνεχίζει μέσα στον αναγνώστη.